قلــــم رو

اينجانب، من. نويسنده ي بلاگ قلم رو، از داشتن دوست هاي خيلي مهرباني كه تا بحال هم هيچكدامشان را نديده ام ولي عجيب دوستشان دارم و شب ها خواب خيلي هايشان را مي بينم و تا صبح راجع بهشان روياسازي ميكنم، ميخواهم ابراز خوشحالي كنم و در اين خوشحالي ِ گنده و رنگي رنگي، از همه ي شمايي كه براي قالب اينجا پيشنهاد داديد و برايم كامنت گذاشتيد كه « فك كنم رو منم بتوني حساب كني.» يا ايميل زديد و ابراز لطف و مهرباني و انسانيت نموديد صميمانه و از ته ته ته قلبم تشكر كنم و بگويم خيلي خوشحالم. از اينكه يك جمعي را دارم، كه هيچكس ندارد. ازينكه اگر بيايم در خيابان داد بزنم كه من فلان چيز را ميخواهم و نيازمند ياري سبزتان هستم همه با خودشان فكر ميكنند يا قصدم  يك نوع كلاهبرداري هوشمندانه است يا ديوانه ام. ولي اينجا فرق دارد. شما با منيد. با من فكر ميكنيد. با من قدم ميزنيد در اين قلم رويي كه هيچوقت به هيچكس خواندنش را توصيه نخواهم كرد و از شما هم ميخواهم كه اين كار را نكنيد، با من روي برگ هاي پاييزي راه مي رويد و نقدم ميكنيد و من به وجد مي ايم از اينكه هستيد. براي من هستيد. و خيلي وقت ها هم كه دلم احساس دوست داشتن ميخواهد، اينجا، هميشه يكي هست كه بگويد دوستم دارد و شما نمي توانيد باور كنيد اين حس چقدر برايم مثل حس ِ خوردن خامه ي تازه است.

اينها را گفتم كه بگويم من دوست دارم به تك تك شماهايي كه برايم لطف ميكنيد، وقت مي گذاريد و نظر مي دهيد و فكر ميكنيد من به بلاگ هايتان سر نمي زنم و اين ها، بگويم اصلن هم اين حرف ها نيست. امكان ندارد كسي اينجا كامنت گذاشته باشد و من يك سوم ِ بلاگش را نخوانده باشم. نظر نگذاشتنم را هم نگذاريد به حساب كلاس گذاشتن و اين حرف ها، حداقل من، خيلي وقت ها، در زندگي معمولي هم، نمي دانم بايد چه چيزي بگويم. خيلي حرف ميزنم ها. ولي اصولن درون ِ خودم حرف هاي بهتري مي زنم تا وقتي كه سعي ميكنم بروزشان بدهم. ولي مكاتبه برايم سخت است. اين كه يك چيزي بگويم كه خوشايند ِ شما نباشد و ديگر نه بشود درستش كرد و نه هيچ چيز، خيلي برايم عذاب وجدان به همراه دارد. باور كنيد.


برچسب: قالب هم تا جمعه، توسط همان خانم نيل دوست داشتني ِ خودم، نويسنده ي بلاگ بوي عود و عطر ارل گري كه لينكش اين كنار هست، مي رسد كه عكسش را خيلي خيلي خيلي دوست مي دارم. كه خب يحتمل به نظر خيلي هايتان كوچكانه يا حتا مزخرف مي ايد. مي دانم:)

چسب برگردون: طبق قرارمان عوض كرديم قالب را روز جمعه.ولي به يك سري مشكل تنظيماتي برخورديم. فعلن با همين قالب پذيراي شما هستيم با يك فنجان چاي لاته و هر كيكي كه شما دلتان بخواهد و البته، يك ساعت، لبخند ِ سوراخ دار:)

ياد بگيريد: چال لپ ميشود Dimple:)